بلكه دستورات دينى را مسخره مىنمايد . ابتدا در برخى از احكام شرعى و ظواهر دينى ، تشكيك مىكند و به‌جاى آنكه با پرسش از اهل فن ، شبههء خود را بر طرف كند ، به نفى آن احكام دينى مىپردازد و سپس به تدريج مجموعهء احكام شرعى و رسالهء عمليهء مراجع تقليد را كتابى محدودكننده و مجموعه‌اى غير قابل اعتماد مىخواند و كم‌كم نسبت به اهل‌بيت ( ع ) و پيامبر اكرم ( ص ) و خداوند تبارك و تعالى نيز بدبين شده و بدين ترتيب دين خود را از دست مىدهد . بايد توجّه داشته باشيم كه شيطان در برخورد با انسان و بريا فريب او ، هميشه از كم شروع مىكند ، ولى به كم قانع نيست ؛ از اين‌رو خصوصاً به جوانان عزيز توصيه مىشود كه مواظب باشند با تسويف و تأخير انداختن در توبه ، به شيطان فريبكار ، ميدان عمل ندهند . بنابر اين ، منظور قرآن كريم از شرط دوّم توبه ( به تأخير نيانداختن آن ) ، اين است كه اگر كسى توبه را به تأخير بيندازد ، گرفتار گناهِ روى گناه مىشود و پس از آن ، گناه خود را توجيه كرده و اصلًا توبه نمىكند كه توبهء او پذيرفته شود . در اين مجال ، تذكّر و توصيهء هميشگى را تكرار كنيم كه : « مراقب باشيد گناه نكنيد و اگر گناهى مرتكب شديد ، فوراً توبه نماييد و اجازه ندهيد گناه شما تكرار شود كه گرفتار عادت به گناه و پس از آن توجيه گناه مىشويد و اين امر ، بدبختى فراوانى به همراه خواهد داشت . » ج ) توبة هنگام مرگ گاه انسان پس از ارتكاب گناه ، به دليل برخوردارى از ايمان ، پشيمان مىشود و از روى ايمان به خداوند و دستورات او ، خجالت‌زده شده و از خداى متعال عذرخواهى مىكند . ولى گاه پشيمان مىشود ، امّا نه در اثر ايمان ، بلكه به دليل كيفرى كه در مقابل خود مىبيند ؛ نظير مجرمى كه چوبهء دار را در مقابل خود